Reisverslag ❤ roadtrip West-Amerika 2013

Mijn reisverslag over West-Amerika is klaar. In dit artikel kun je lezen welke steden wij in de VS hebben bezocht, welke bezienswaardigheden/attracties wij hebben gezien en of het de moeite waard was. Ga je binnenkort naar West-Amerika of wil je graag nog ooit een keer een roadtrip maken in het westen van the U.S. of A dan is dit artikel zeker interessant voor je. Ook vertel ik je in welke accomodaties wij verbleven en of dit aanraders of juist afraders zijn om te boeken. Om het verslag compleet te maken laat ik je natuurlijke ook mooie vakantiefoto’s zien!

Dag 1 – San Francisco
Op 1 september moesten wij om 07:00 uur op Schiphol zijn. Omdat wij uit het noorden van Nederland komen hebben wij een dag voor vertrek een overnachting in Hoofddorp geboekt, dat scheelde weer een aantal uren reistijd en midden in de nacht opstaan..

Onze reis ging voorspoedig en na zo’n 10 uur gevlogen te hebben kwamen we om 09:00 uur lokale tijd aan in San Fransisco. We hadden toen nog een hele lange dag te gaan dus. Bij het inchecken in ons hotel was er nog maar 1 hotelkamer schoongemaakt dus hebben we onze koffers gedumpt en zijn we een rondje door de buurt gelopen. De buurt rondom hotel Whitcomb (Tenderloin) was de slechtste buurt van San Fransisco! We kwamen alleen maar zwervers, junks en verminkte mensen tegen alsof we op de set van een zombiefilm terecht waren gekomen (en zo voelde ik mij ook vanwege de opkomende jetlag). Hotel Whitcomb waar wij verbleven was ok, maar had zijn langste tijd gehad! ‘s Avonds hebben we het rustig aan gedaan en tegen 21:00 uur waren we helemaal kapot en gingen we slapen.

Alcatraz island

Alcatraz

Dag 2 – San Francisco
Een voordeel van een jetlag is dat vroeg opstaan ineens geen probleem is (ook al ben je zoals ik totaal geen ochtenmens). Om 07:00 uur hebben we de metro gepakt naar Pier 33 waar de boot naar Alcatraz zou vertrekken. Een maand van tevoren hadden we al tickets gekocht en dat was maar goed ook aangezien je niet op de bonnefooi Alcatraz kunt bezoeken. Alcatraz was interessant om te bezichtigen, maar ik had er wel iets meer van verwacht. ‘s Middags hebben we Fishermans Warf bezocht. Op deze werf vind je allerlei leuke winkeltjes, restaurants en er hangt een leuke en ontspannen sfeer. Natuurlijk hebben we daar de lokale specialiteit chowder clam gegeten, dat is kreeftensoep in een kom gemaakt van brood.

San Franisco staat bekend om hun cable trams die over de steile heuvels rijden. Op 1 september was het Labor Day in de VS en daarom reden niet alle cable cars. Degene die wel reden zaten propvol dus een ritje voor ons zat er niet in maar hebben we stukken van de steile heuvels gelopen richting Chinatown. Chinatown is wat je van een Chinatown kunt verwachten. Veel winkeltjes, restaurants en dergelijke in Chineze stijl.

Dag 3 – van San Francisco naar Mariposa
‘s Ochtends konden we onze huurauto ophalen, maar aangekomen bij de garage bleek de auto er niet te zijn! We hadden het type auto al een aantal keren op straat gezien en we vroegen ons af of al onze koffers wel daarin zouden passen. Omdat we niet uren op de auto wilden gaan wachten hebben mijn schoonvader en vriend maar besloten om een Chrysler Voyager te huren. Wat een luxe bak was dat zeg! Achteruitcamera, airco die alle passagiers naar eigen voorkeuren kon afstellen, DVD speler erin en we konden onze telefoons, camera’s etc. opladen. Wanneer je een roadtrip gaat maken is een goed vervoersmiddel eigenlijk geen overbodige luxe..

Golden Gate Bridge

Na het uitchecken bij hotel Whitcomb gingen we richting Golden Gate Bridge. Hier zijn we overheen gereden en zijn aan de andere kant van de brug gestopt om kiekjes te schieten. The Golden Gate Bridge ligt vaak voor een gedeelte in de mist aangezien de toppen van de brug erg hoog zijn. Maar we hadden geluk en af en toe konden we de hele brug aanschouwen! Toen werd het tijd om de eerste kilometers te maken. De totale reis was 4000 km en ik heb nog nooit eerder een autovakantie gedaan, dus dat was eerst wel even wennen om lange afstanden in de auto te zitten. We zijn die dag naar Mariposa gereden, een pittoresk doorreisstadje waar we verbleven in de Miners Inn. In Mariposa aten we Savourys casual dining, dit restaurant is echt een aanrader. Het personeel is supervriendelijk en het eten is heerlijk.

DSCN0665

Dag 4 – van Yosemite National Park naar Mammoth Lakes
Bij de overnachting zat ook een luxe intercontinental breakfast. De hotelkamers in Miners Inn waren ruim en schoon en het ontbijt was lekker. Typisch Amerikaans; er stond een automaat waar je zelf wafels kon bereiden met fruit, cream en/of maple syrup, het water loopt mij alweer in mijn mond nu ik dit schrijf. Via Oakhurst reden we naar de Southwest entrance van Yosemite National Park. In Oakhurst stopten we om een Annual Pass te kopen. Een jaarkaart kost $80,- om bijna alle nationale parken te bezoeken. Per Nationaal Park betaal je plusminus $20,- dus als je minimaal 4 parken bezoekt dan is een jaarpas zeker de moeite waard om aan te schaffen! Na onze stop in Oakhurst reden we naar Mariposa Grove om de grootste bomen ter wereld (Sequoia bomen) te bewonderen. Wauw, wat was dat mooi en wat voel je je klein tussen al die reusachtige bomen. In Mariposa Grove bekeken we The Great Grizzly boom en de Californa Tunnel Tree. Daarna gingen we richting de Yosimite vallei. Onderweg hadden we uitzicht over Half Dome, echt prachtig om te zien!

Mariposa Grove - Sequoia bomen

Verder hebben we nog wat drooggevallen watervallen bekeken, maar dat was natuurlijk niet zo indrukwekkend. In de lente zijn de watervallen volop aanwezig wanneer de sneeuw van de bergtoppen smelt. In dezelfde periode dat wij de VS bezochten waren er hevige bosbranden in Yosimite National Park. Wij konden gelukkig het park wel bezoeken, maar om naar onze volgende bestemming Mammoth Lakes te komen moesten we 5,5 uur rijden over de megasteile Senora pas. ‘s Avonds kwamen we kapot aan in ons hotel de Sierra Nevade Lodge. Dit was één van de mooiste hotels van onze reis was! Vanwege de omleiding hebben we Mono Lake die op het programma stond om te bezoeken gemist. Erg jammer, maar ik had Yosimite National Park voor geen goud willen missen!

Yosemite National Park

Dag 5 – van Mammoth Lake naar Death Valley
Na de lange reis van de vorige dag deden we het ‘s ochtends rustig aan. Bij Rafters heb ik het lekkerste ontbijt ooit gehad, eggs bennedict. Na het ontbijt gingen. Daarna gingen we naar Devil’s post pile. Dit landschap is gevormd door lava en erg bijzonder om te zien. We reden daarna nog langs een mooi meer waar mensen aan het vissen waren. Toen we het park wilden verlaten zei de meneer in het tolhuisje dat de scenic drive naar Minaret Vista een aanrader was en hij had groot gelijk!

De reis vervolgde naar the Valley of Death, beter bekend als Death Valley. Tegen zonsondergang kwamen we prachtige zandduinen tegen. Op deze plek hebben we zonsondergang bekeken en mooie foto’s gemaakt. Temperatuur op dat moment: 45 graden Celcius en de lucht was te vergelijken met  de lucht in een sauna, maar het kon mij niets schelen! Ik was nog nooit in de woestijn geweest en ik vond het dan ook een hele bijzondere ervaring.

We verbleven in Hotel Furnace Creek wat allesbehalve een oase was. De hotelkamers waren ok maar het eten was pure afzetterij. Voor 149! dollar kregen we voor vier personen een karig buffet met alleen keuze uit salades (waar vliegen omheen cirkelden ieuwl) vlees, droge rijst, gepofte aardappelen and that’s it! Oh ja drankjes zaten niet bij de prijs inbegrepen.

DSCN0968

Dag 6 – van Death Valley naar Las Vegas Om 6.15 uur gingen we uit de veren om zonsopgang in Badwater te bekijken. Badwater is het laagste punt van Noord-Amerika en ligt 85,5 meter onder de zeespiegel. Zonsopgang was een prachtige tafereel. Doorgaans komen er veel toeristen naar Badwater, maar tijdens zonsopgang waren wij met z’n vieren wat ik heel bijzonder vond. Er was door zo’n immense stilte dat het haast pijn aan je oren deed.

We vervolgden onze reis richting Las Vegas via Red Rock Canyon. Wat de naam al doet vermoeden is hier vooral rood afgewisseld met geel en grijs gesteente. Hier begon het nog even flink te onweren, maar ik kreeg helaas geen bliksemschichten op de foto, maar dit was een mooi schouwspel om te zien.

Van immense stilte in de woestijn naar de grootste gambling city ter wereld! Vegas is groot groter grootst en er lijkt geen einde te komen aan alle pracht en praal. We verbleven in het Riviera hotel & Casino op The Strip. Dit is het enige hotel waar ik na twee dagen nog steeds verdwaalde haha.. ‘s Avonds wilden wij na het eten even over The Strip lopen. Dit was zo’n 10 km lopen! We hebben die avond allerlei hotels van de buitenkant bekeken zoals The Mirage, Bellagio, Luxor, The Venetian en ga zo maar door! Ook was er bij de Bellagio om de 15 minuten een watershow.

Paris Las Vegas

The Venetian

Dag 7 – Las Vegas Bij het inchecken kregen we een bonnenboekje en extreme couponing werd al snel ons motto dus werd er een cheap ontbijtje in het hotel gehaald. Daarna kochten we een 24 uurs buskaart $8,- Per bus gingen we The Strip weer op waar wij zeker 100.000.00 miljard dollar konden winnen, maar niet gedaan hebben. We hebben onze tijd gevuld met hotels te bekijken. Het ene hotel heeft achtbanen op het dak gebouwd in het andere hotel vind je tropische tuinen, dus we kwamen echt ogen tekort. Natuurlijk hebben we ook het Welcome in Las Vegas sign bezocht. Hier stonden mensen in de rij om op deze plek op de foto te gaan. We hebben de bus naar de laatste halte genomen en vanuit daar verder gelopen.

‘s avonds aten we naast het hotel bij Peppermill een typisch Amerikaanse diner. We hadden graag shows in Vegas bezocht, maar er was zoveel te doen en te zien dat we het eigenlijk ‘zonde’ van onze tijd vonden. We zijn naar Fremont Street geweest wat downtown Las Vegas is. Maar op een gegeven moment was ik helemaal kapot en zijn we weer richting hotel gegaan waar ik als een blok in slaap viel.. DSCN1259 Dag 8 – van Las Vegas naar Zion
Hoewel ik nog makkelijk een aantal dagen kon vermaken in Vegas was het tijd om de koffers weer in te pakken en op weg te gaan naar Zion National Park. Bij aankomst hebben wij meteen een shuttlebus gepakt om een sightseeing door het park te maken. Bij de laatste stop hebben we een wandeltochtje gemaakt naar de Temple of Sinawa. In dit park was verreweg de meeste wildlife te spotten. We kwamen verscheidene eekhoorns tegen, herten, elanden en een tarantula (iieeuwll!).

Daarna zijn we naar lower Emerald pools gelopen waar het door de regenbui nogal glad was en mijn oh zo witte Nikes roodgekleurd werden door de modder. De emerald pools zijn zeker een wandeling waard en het liefst was ik doorgelopen naar de upper Emerald pools maar daar was helaas geen tijd meer voor.

Zion National Park

Het hotel Majestic View lodge waarin wij verbleven was prachtig met een super kingsize bed van hout en een mooi verlicht zwembad met hot tub. Waar we ‘s avonds pas achterkwamen was dat wij een tijdzone waren doorkruist en dat het in Zion een uur later was dan in Las Vegas. Ons zwempartijtje moesten we daardoor uitstellen tot de ochtend aangezien het zwembad om 22:00 uur sloot en wij dachten dat 21:00 uur was, handig. Op onze hotelkamer hebben wij toen Now You See Me gekeken. Deze film speelt zich af in Las Vegas waar wij een ochtend daarvoor nog waren, heel apart.

Dag 9 – van Zion naar Bryce Canyon
Na het ontbijt en een snelle duik in het zwembad vervolgden wij onze reis richting Bryce Canyon. Onderweg kwamen we prachtige landschappen tegen en berggeiten vlakbij Checkerboard Mesa. Daarna sloeg het weer om en het was regenachtig in Bryce Canyon. We zijn meteen naar het hoogste punt Rainbow Point gereden waar er geen sprake was van uitzicht aangezien het uitzicht bestond uit een dikke laag mist. Lager gelegen gebieden waren gelukkig wel te zien en ondanks het slechte weer vond ik Bryce Canyon een ontzettend indrukwekkend park om te zien me de vele zandkleurige en roodkleurige hoodoos.

‘s avonds aten wij in hotel Ruby’s Inn waar wij ook verbleven. De volgende dag zou het weer wat opklaren en namen wij ons voor om dan een deel van de Navajo trail te lopen. Helaas was de dag erop het weer nog minder dan de dag ervoor en besloten wij onze reis te vervolgen.

DSCN1591

Dag 10 – Van Bryce Canyon naar Page
Op naar Page, waar ik erg naar uitkeek. Vlakbij Page aangekomen zijn we gestopt bij een vista point (uitkijkpunt) voor een mooi uitzicht over Lake Powell. Toen door naar Horseshoe bend. Het gevoel dat ik daar kreeg was echt onbeschrijflijk. Ik had gewoon knikkende knieën bij het zien van dit prachtige natuursverschijnsel, ook mede door de hoogte. Op handen en voeten ben ik over de rotsen gekropen om foto’s te maken. Enkele minuten kwam de zon achter de wolken vandaan en zette Horseshoe bend volop in de spotlights. Je moet je bedenken dat waar ik lag bestond uit op elkaar geschoven rotsen lag en daaronder vele meters helemaal niets! Bij het schrijven krijg ik gewoon opnieuw kippenvel, dit was zeker mijn hoogtepunt van de hele reis!

We verbleven in Page bij de Travelodge. De kamers waren een beetje outdated, maar wel redelijk. Voor het eten nog even een bezoekje gebracht aan Wall*Mart want je hebt Amerika niet gezien zonder een supermall bezocht te hebben.

‘s Avonds hebben wij gedineerd bij Bonkers waar ik de beste zalmburger ever heb gegeten! Dus ga je ooit naar Page bestel een zalmburger bij Bonkers, je zult hier zeker geen spijt van krijgen.

Horseshoebend

Dag 11 – Van Page naar the Grand Canyon
Na het ontbijt gingen wij naar upper Antelope Canyon voor een excursie. Het gebied valt niet onder een nationaal park maar wordt beheerd door de Navajo indianen. Een tour door de Antelope Canyons is niet bepaald goedkoop. Je auto parkeren kost $ 6,- per persoon, wat ik nogal vreemd want wat maakt het uit hoeveel personen er in één auto zitten. Voor $ 25,- per persoon moesten we nog de excursie boeken maar deze tarieven zijn afhankelijk van het seizoen. De populairste tocht is om 11:30 uur omdat het lichtinval het beste moet zijn, maar je moet gewoon geluk hebben dat het een heldere dag is.

In jeeps werden we naar de ingang van Antelop Canyon gebracht door onze gids Henry. Wat erg fijn was is dat hij tips gaf om mooie foto’s te maken, maar omdat we een normale tour hadden geboekt mochten we geen statief meenemen en was het meer een kwestie dan er doorheen lopen en snel wat foto’s schieten. Antelope Canyon is zeer zeker de moeite waard om te bezoeken ondanks de desinteresse en lakse houding van de Navajo indianen.

Kennen jullie trouwens het liedje I’m not a girl, not yet a woman van Britney Spears? De videoclip is opgenomen in Page bij Lake Powell en in Antelope Canyon.

DSCN1702

Omdat er een wegverzakking was door de vele regen die er de afgelopen dagen was gevallen moesten we een stuk omrijden naar de Grand Canyon. Tegen de avond reden we het nationale park in en konden we zonsondergang meepikken bij desert view.

Dag 12 –  The Grand Canyon
We verbleven in the Holiday Inn waar de kamers prima waren en het ontbijt zeer uitgebreid en lekker! Mijn schoonvader was deze dag jarig en gingen wij kijken of het mogelijk was om een helikoptervlucht boven de Grand Canyon te maken. Vanwege het slechte weer kon er vier dagen niet gevlogen worden en waren alle vluchten omgeboekt dus was er geen plek meer. De volgende was er nog wel plek en die hebben we meteen maar even vastgelegd. De rest van de dag hebben we the Grand Canyon bekeken en een stukje van het Bright Angel trail gelopen. The Grand Canyon vond ik erg indrukwekkend door de verschillende kleuren en lagen gesteentes.

Aan het eind van de middag liepen we nog even door het visitors centre in the Grand Canyon en daar lag ie, Monopoly National Parks! Ik had dit spel al eerder gezien bij Yosemite National Park, maar ik had geen zin om het bordspel de rest van de vakantie mee te sjouwen. Maar in Zion, Bryce en Grand Canyon kwam ik het spel niet meer tegen dus ik baalde al een beetje dat ik het spel niet mee had genomen. Ik was als een kind zo blij dat ik ‘m toch gevonden had en natuurlijk nam ik het spel gelijk mee.

Monopoly National Parks edition

The Grand Canyon

Dag 13 – the Grand Canyon naar Lake Havasu City
Om 7:30 uur zaten we aan het ontbijt met American pancakes. Met één druk op een knop maakte de wafelmachine binnen no-time een american pancake voor je die ook nog lekker was. Zo’n machine wil ik thuis ook wel haha..

Daarna reden we naar Mavericks om een helikoptervlucht te maken. Een vlucht in een helikopter is een dure grap maar het was een ontzettend leuke ervaring. De vlucht duurde 50 minuten. Onze piloot was een aardige man van eind twintig die enthousiast over the Grand Canyon kon vertellen. Ik had gedacht dat een helikopter nogal zou schommelen tijdens de vlucht maar ik kan je vertellen dat dat totaal niet het geval was.

Bedrock

Na de vlucht werd het tijd om de volgende bestemming aan te doen. Onderweg kwamen we langs Bedrock (Flinstone City). Daar maakten we een stop om rond te kijken en kocht ik voor mijn neefje een T-shirt van de Flinstones.

Ook zijn we die dag een stukje over Route 66 gereden. In een western stadje stopten we even om alle chaos te bewonderen en viel het ons op dat er veel rood/wit/blauw geverfde borden waren die zelfs in Nederlands waren beschreven. Blijkbaar is dit een populaire bestemming voor Nederlanders.

Route 66

Onze eindbestemming die dag was Lake Havasu City waar de temparatuur niet veel onderdeed dan in de woestijn, maar door de wind een stuk aangenamer vertoeven was. We verbleven in Super 8 hotel. Op de deur zat een briefje met de tekst: closed, under construction. Eventjes waren we bang dat we in onze Chrysler moesten slapen, maar omdat we ver van tevoren hadden geboekt konden we er toch overnachten. We zaten middenin de verbouwing en hoewel we geen geluidsoverlast hadden waren de kamers niet om aan te zien. De kamers roken muf, totaal niet schoon en hier en daar liep er een verdwaald diertje..

Na het opfrissen gingen we Lake Havasu verkennen wat een echte badplaats is. Op het meer is het een komen en gaan van speedboten waar mensen feesten. Zien en gezien worden is daar een understatement.

London Bridge in Lake Havasu City

Wisten jullie trouwens dat London  Bridge in London ooit vervangen is? De oorspronkelijke London Bridge is in 1967 verkocht verscheept denk ik naar Lake Havasu waar deze nog steeds staat. Na een wandeling in Lake Havasu ben ik met mijn vriend over het eiland gereden en zonsondergang gekeken op een hele mooie plek aan het water.

zonsondergang Lake Havasu City

Dag 14 – van Lake Havasu City naar Los Angeles
Na een karig ontbijt in het hotel gingen we snel op richting the City of Angels. Stefan en ik waren die dag zes jaar samen en L.A. leek mij een uitstekende plek om te zijn die dag. In L.A. verbleven we in de Holiday Inn, wat een prima hotel is. Om ons zesjarig jubileum te vieren gingen we ‘s avonds met z’n tweetjes uit eten bij Torch een mooi en sfeervol Indiaas restaurant.

Dag 15 – Los Angeles
Het was nog best lastig om een keuze te maken uit de vele bezienswaardigheden in Los Angeles. Mijn vriend wilde dolgraag naar Universal Studios en wat ben ik blij dat we daar naartoe zijn gegaan. Universal Studios is een attractiepark waar films een hoofdrol spelen. Het park heeft verschillende rides zoals Transformers, Shrek 4-D en Jurassic Parc. Ook kun je een studio tour doen waar je over filmsets wordt gereden en als klap op de vuurpijl reden we door Wisteria Lain waar een Desperate Housewive fan zoals ik behoorlijk blij van werd. Ik ben vind het nog steeds een gek idee dat ik op de set van Desperate Housewives ben geweest.

Wisteria Lane in Universal Studios

Na ons uitgeleefd te hebben in dit toffe park zijn we over Mulholland Drive gereden (bekend van de gelijknamige film) met uitkijk op Hollywood sign. ‘s Avonds zijn we naar de Walk of Stars gereden. Ik had de Walk of Stars wat meer glamorous verwacht. Maar deze straat is een beetje vergane glorie en de stenen worden niet onderhouden, wat erg jammer is..

Dag 16 – van Los Angeles naar San Simeon
LA heb je niet gezien als je niet op Rodeo Drive bent geweest. Rodeo Drive is het walhalla voor fashionista’s die niet op een cent hoeven te kijken. Rodeo Drive heb ik al vele malen voorbij zien komen in series en films en eigenlijk ziet het er in het echt precies zo uit! Prada, Gucci, Chanel, Louis Vuitton je vindt ze daar allemaal en de auto’s die door de straten rijden zijn peperduur! Bovenstaande winkels zijn ruim boven mijn budget, maar ik heb toch wel een fashion item gescoord op Rodeo Drive (shoplog ga ik binnenkort maken).Via Rodeo on Rodeo Drive

Naast Rodeo Drive is Venice Beach ook een populaire bezienswaardigheid waar de mannen zich allemaal in het zweet werken voor een sixpack. Wat mij opviel waren de ontelbare shops met medicinale weed. Blijkbaar is er een maas in de wet gevonden waardoor je zonder doktersrecept ( in Nederland uitgeschreven voor bijvoorbeeld MS patiënten) hier aan kunt komen.

Na L.A. hadden we de grootste steden eigenlijk gehad en reden we weer terug via de westkust naar het noorden met als eindbestemming San Fransisco.

Venice Beach

Dag 17 – van San Simeon naar Monterey
In San Simeon vind je Hearst Castle. Dit immense huis is gebouwd voor krantenmagnaat William Randolph Hearst en deze trekpleister trekt jaarlijks een miljoen bezoekers. Wij vonden het er niet zo boeiend uitzien en daarom gingen we verder om zee-olifanten te spotten op het strand dat Piedras Blancas heet. Van december tot februari planten ze zich hier voort, maar ook in de overige maanden zijn ze in groten getale aanwezig.

Piedras Blancas

Dezelfde dag zijn we doorgereden naar Monterey. Omdat we de volgende dag erna zouden vertrekken en ik alleen nog maar voor mijn vader een neefje een souvenir had gekocht, moest en zou ik nog even shoppen. In Del Monte shopping centre ben ik goed geslaagd. Hier vond je een supergrote Forever 21 waar ik voor mijzelf en mijn moeder iets kocht. Voor mijn zus nam ik een lekkere bodybutter van The Body Shop mee. Na de shopping spree gingen we voor het laatst gezamenlijk eten bij een italiaan in Fishermans Warf. Deze werf stelt trouwens niets voor als je in San Fransisco bent geweest, just so you know!

Dag 18 – van Monterey naar San Fransisco
‘s Ochtends vroeg vertrokken naar San Fransisco om de auto in te leveren en om weer naar huis te gaan. We konden op het vliegveld de auto inleveren en via een shuttletrein naar de gate, dat was echt ideaal!

En toen was de vakantie voorbij. Ik kan eigenlijk nog maar nauwelijks geloven dat ik zo’n mooie reis heb gemaakt en ik kijk nog zeer vaak de vakantiefoto’s terug. Omdat mijn camera nagekeken werd omdat ik dacht dat de accu niet goed werkte werd kon ik geen shoplog opnemen, maar ik heb ‘m weer dus binnenkort kan ik jullie éindelijk mijn U.S.A. aankopen laten zien!

Q; Ben jij afgelopen zomer op vakantie geweest en zo, ja waarheen?

7 thoughts on “Reisverslag ❤ roadtrip West-Amerika 2013

  1. Leuk verslag heb je ervan gemaakt en wow wat een mooie foto`s heb je ook gemaakt!

  2. Wat een heerlijk verslag zeg!

  3. Wauw wat is het daar mooi!

    Liefs,
    Francoise

  4. Wat een prachtige foto’s!

  5. Wauw wat super gaaf dat je dit gedaan hebt!! Echt heel tof!

  6. srilanka01

    Wat een prachtige fotos en een mooi verslag. Dat is vast lang nagenieten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>